கபடி, சிலம்பம் மற்றும் தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரிய விளையாட்டுகள்
கிரிக்கெட் மட்டைகளுக்கும் வீடியோ கேம்களுக்கும் முன்பு, நம் தெருக்களில் “சடுகுடு” எதிரொலித்தது. கபடி, சிலம்பம், உறியடி, பல்லாங்குழி போன்ற பாரம்பரியத் தமிழ் விளையாட்டுகள் — நம் குழந்தைகள் ஏன் அவற்றை விளையாட வேண்டும்.
பல தமிழ்க் கிராமங்களில், ஒருகாலத்தில் மாலை நேரங்களுக்கு ஒரு தனி ஒலி இருந்தது: சுண்ணாம்புக் கோட்டைத் தாண்டி, மூச்சைப் பிடித்துக்கொண்டு “சடுகுடு, சடுகுடு, சடுகுடு” என்று பாடிக்கொண்டே செல்லும் ஒரு சிறுவன்; அவனைப் பிடிக்க முயலும் நண்பர்கள். உபகரணங்கள் இல்லை, கட்டணம் இல்லை — ஒரு துண்டு மண், ஒரு கோடு, நிறையத் துணிச்சல் மட்டுமே.
நான் சிறுவனாக இருந்தபோது, எங்கள் விளையாட்டுகள் பருவங்களுக்கும் திருவிழாக்களுக்கும் ஏற்ப மாறின. இன்று, பல குழந்தைகளுக்குக் கிராமத்து விளையாட்டுகளைவிட வீடியோ கேம்கள்தான் அதிகம் தெரியும். எனவே தமிழ்நாட்டின் சில பாரம்பரிய விளையாட்டுகளைப் பற்றியும், அவற்றை ஏன் மீண்டும் கொண்டுவர வேண்டும் என்பது பற்றியும் உங்களுடன் பகிர்கிறேன்.
🤼 கபடி: மூச்சு, துணிச்சல், குழுப்பணி
தமிழில் சடுகுடு என்றும் அழைக்கப்படும் கபடி, மிக அதிகமாக இந்தியத்தன்மை கொண்ட விளையாட்டுகளில் ஒன்று. ஒரு ரைடர் எதிரணியின் பகுதிக்குள் நுழைந்து, தடுப்பாளர்களைத் தொட்டுவிட்டுப் பத்திரமாகத் திரும்ப முயல்கிறார்; தடுப்பாளர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து அவரைத் தடுக்கிறார்கள். பாரம்பரிய முறையில், தான் மூச்சு விடவில்லை என்பதைக் காட்ட ரைடர் தொடர்ந்து பாடிக்கொண்டே இருப்பார்.
கிராம மைதானங்களிலிருந்து பெரிய அரங்கங்கள் வரை கபடி வளர்ந்திருக்கிறது. ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளில் கபடி இடம்பெற்றுள்ளது; அங்கு இந்தியா பல தங்கப் பதக்கங்களை வென்றிருக்கிறது. 2014-இல் தொடங்கிய புரோ கபடி லீக், வீரர்களை நாடு முழுவதும் வீட்டுக்கு வீடு தெரிந்த பெயர்களாக்கியது.
இது கற்றுத்தருவது: விரைவான சிந்தனை, உடல் வலிமை, உங்கள் அணி மீதான நம்பிக்கை. எல்லோரும் ஒன்றாக நகர்ந்தால்தான் தடுப்பு வேலை செய்யும் — கல்லி கிரிக்கெட்டில் நான் கற்ற பாடங்களைப் போலவே.
🪵 சிலம்பம்: கம்பின் கலை
சிலம்பம் என்பது நீண்ட மூங்கில் கம்பைப் பயன்படுத்தும் தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரியத் தற்காப்புக் கலை. தேர்ந்த ஒருவர் கண்ணால் பின்தொடர முடியாத வேகத்தில் தன் உடலைச் சுற்றிக் கம்பைச் சுழற்றுவதைப் பார்ப்பது மறக்க முடியாத அனுபவம். இந்தக் கலை பற்றிய குறிப்புகள் பழந்தமிழ் இலக்கியத்தில் காணப்படுகின்றன; ஆசான் என்று அழைக்கப்படும் ஆசிரியர்களின் தலைமுறைகள் வழியாக இது கடத்தப்பட்டு வந்திருக்கிறது.
இன்று, பல நகரங்களிலும் ஊர்களிலும் சிலம்பப் பள்ளிகள் நடக்கின்றன; எல்லா வயதுக் குழந்தைகளும் — ஆண், பெண் இருபாலரும் — உடற்தகுதி, தற்காப்பு, ஒழுக்கத்துக்காக இதைக் கற்கிறார்கள்.
இது கற்றுத்தருவது: கவனக் குவிப்பு, கால் அசைவுகள், சமநிலை, ஆசிரியர் மீதான மரியாதை, தன் சொந்த வலிமை மீதான கட்டுப்பாடு.
“நம் முன்னோர்கள் ஜிம் இல்லாமல் வலிமையையும், பயிற்சிக் கையேடுகள் இல்லாமல் குழுப்பணியையும் வளர்த்தார்கள் — விளையாட்டுகளே பாடமாக இருந்தன.”
🎉 திருவிழா மற்றும் தெரு விளையாட்டுகள்
- உறியடி: கண்கள் கட்டப்பட்ட ஒருவர், தொங்கும் பானையை ஒரு கம்பால் உடைக்க முயல்கிறார்; மற்றவர்கள் கூச்சலிட்டு வழிகாட்டுகிறார்கள் — அல்லது திசை திருப்புகிறார்கள். பொங்கல், கிருஷ்ண ஜெயந்தி போன்ற திருவிழாக்களில் பொதுவானது.
- கிட்டிப்புள் (கில்லி-தண்டா): ஒரு சிறிய மரத்துண்டைத் தட்டி எழுப்பி, நீண்ட கம்பால் அடிப்பது. பல கிரிக்கெட் ரசிகர்கள் இதுதான் தங்கள் முதல் “பேட்டிங் பயிற்சி” என்கிறார்கள்.
- பாண்டி: தரையில் சுண்ணாம்பாலோ குச்சியாலோ கட்டம் வரைந்து விளையாடும், நொண்டியடிக்கும் (hopscotch) விளையாட்டின் தமிழ் வடிவம்.
- கோ-கோ: வேகமும் கூர்மையான திருப்பங்களும் தேவைப்படும் துரத்தல் விளையாட்டு. ஜனவரி 2025-இல் புது டெல்லியில் நடந்த முதல் கோ-கோ உலகக் கோப்பையில் இந்தியா ஆண்கள், பெண்கள் இரண்டு பட்டங்களையும் வென்றது.
- கோலி (கோலிக்குண்டு), பம்பரம்: கை-கண் ஒருங்கிணைப்பையும் பொறுமையையும் வளர்க்கும் எளிய விளையாட்டுகள்.
🧩 பல்லாங்குழி: மனதுக்கான விளையாட்டு
எல்லாப் பாரம்பரிய விளையாட்டுகளும் உடல் சார்ந்தவை அல்ல. பல்லாங்குழி என்பது வரிசையான சிறு குழிகளும் விதைகள் அல்லது சோழிகளும் கொண்ட ஒரு பலகை விளையாட்டு. விளையாடுபவர்கள் விதிகளின்படி விதைகளை எடுத்துப் பகிர்ந்து, அதிகமானவற்றைச் சேகரிக்க முயல்கிறார்கள்.
பாட்டிகள் பெரும்பாலும் திண்ணையில் பேரக்குழந்தைகளுடன் இதை விளையாடினார்கள். எண்ணுதல், முன்கூட்டியே திட்டமிடுதல், பொறுமை ஆகியவற்றை இது அமைதியாகக் கற்றுத்தருகிறது — கிரிக்கெட்டுக்கு அப்பால் இந்திய விளையாட்டு வீரர்கள் கட்டுரையில் நான் எழுதிய சதுரங்கச் சாம்பியன்களுக்கும் தேவையான திறன்கள் இவை.
🌱 இந்த விளையாட்டுகளை ஏன் மீண்டும் கொண்டுவர வேண்டும்
- ஏறக்குறைய இலவசம்: ஒரு மைதானம், ஒரு குச்சி, சில விதைகள் — அவ்வளவுதான்.
- முழு உடல் உடற்தகுதி: ஓடுதல், நீட்டுதல், சமநிலை, மூச்சுக் கட்டுப்பாடு.
- குறைவான திரை நேரம்: வெளிப்புற விளையாட்டுகள் இயல்பாகவே குழந்தைகளைப் போனிலிருந்து விலக்குகின்றன.
- பண்பாடும் மொழியும்: பாடல்களும் விதிகளும் கதைகளும் நம் பாரம்பரியத்தை உயிர்ப்புடன் வைக்கின்றன.
- உண்மையான நட்புகள்: இந்த விளையாட்டுகள் ஹெட்செட் வழியாக அல்ல, நேருக்கு நேர் விளையாடப்படுகின்றன.
அடிப்படைப் பாதுகாப்பை எப்போதும் பின்பற்றுங்கள் — சிலம்பத்துக்கும் கபடிக்கும் பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர், மென்மையான தரை, விளையாடும் முன் வார்ம்-அப்.
✨ சுருக்கமாக
இந்த வார இறுதியில், நீங்கள் சிறுவயதில் விளையாடிய ஒரு விளையாட்டை உங்கள் குழந்தைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுங்கள். ஒரு பாண்டிக் கட்டம் வரையுங்கள், ஒரு பல்லாங்குழிப் பலகையைத் தேடி எடுங்கள், அல்லது பூங்காவில் அவர்களை “சடுகுடு” என்று கூவ விடுங்கள். நீங்களே விளையாடுவதை இழந்ததாக உணர்ந்தால், மீண்டும் ஒரு விளையாட்டை ஆடுவது ஏன் நல்லது என்று படியுங்கள். நம் பாரம்பரிய விளையாட்டுகள் பழமையானவை அல்ல — காலத்தைக் கடந்தவை.
திறமையால் மென்பொருள் பொறியாளர், உள்ளத்தால் கதைசொல்லி. வாழ்க்கை, உடல்நலம், பணம், தொழில்நுட்பம் பற்றி என் சொந்த அனுபவத்திலிருந்து எழுதுகிறேன் — நீங்கள் தினமும் பயன்படுத்தக்கூடிய இலவசக் கருவிகளையும் உருவாக்குகிறேன்.
