அடிப்படை உரிமைகளும் கடமைகளும் எளிமையாக: ஒவ்வொரு இந்தியரும் அறிய வேண்டியவை

இன்று குடியரசு தினம். 1950-ல் இதே நாளில் இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்தது — அதற்கு முன் 26 நவம்பர் 1949 அன்று அரசியல் நிர்ணய சபை அதை ஏற்றுக்கொண்டது; அந்த நாளை இப்போது அரசியலமைப்பு தினமாகக் கொண்டாடுகிறோம். நம்மில் பெரும்பாலோர் பள்ளியில் மதிப்பெண்ணுக்காக இதைப் படித்துவிட்டு மறந்துவிட்டோம். ஆனால் இதன் சில பகுதிகள் தினம் தினம் நம் வாழ்க்கையைத் தொடுகின்றன — குறிப்பாக நம் அடிப்படை உரிமைகள், அடிப்படைக் கடமைகள்.

யாராவது எனக்கு இப்படி விளக்கியிருக்கலாமே என்று நான் நினைக்கும் விதத்தில் அவற்றை விளக்குகிறேன்.

🛡️ அடிப்படை உரிமைகள் என்றால் என்ன?

அடிப்படை உரிமைகள் அரசியலமைப்பின் பகுதி III-ல் (பிரிவுகள் 12 முதல் 35 வரை) உள்ளன. அரசியலமைப்பு அனுமதிக்கும் வழிகளைத் தவிர வேறு எந்த வகையிலும் அரசு — அதாவது அரசாங்கங்கள், நாடாளுமன்றம், சட்டமன்றங்கள், பொது அதிகார அமைப்புகள் — உங்களிடமிருந்து பறிக்க முடியாத உரிமைகள் இவை. இவை மீறப்பட்டால், நீங்கள் நேரடியாக நீதிமன்றத்தை அணுகலாம்.

சில உரிமைகள் குடிமக்களுக்கு மட்டுமே உரியவை (பிரிவு 19-ல் உள்ள பேச்சுச் சுதந்திரம் போல). மற்றவை வெளிநாட்டவர் உட்பட இந்தியாவில் உள்ள ஒவ்வொரு நபரையும் காக்கின்றன (பிரிவு 14-ல் உள்ள சட்டத்தின் முன் சமத்துவம், பிரிவு 21-ல் உள்ள வாழ்வுரிமை போல).

📖 ஆறு அடிப்படை உரிமைகள்

1. சமத்துவ உரிமை (பிரிவுகள் 14–18) — சட்டத்தின் முன் சமத்துவம்; மதம், இனம், சாதி, பாலினம், பிறந்த இடம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பாகுபாடு கூடாது; அரசு வேலைகளில் சம வாய்ப்பு; தீண்டாமை ஒழிப்பு.
2. சுதந்திர உரிமை (பிரிவுகள் 19–22) — பேச்சு மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரம், அமைதியாகக் கூடும் உரிமை, சங்கங்கள் அமைக்கும் உரிமை, இந்தியாவில் எங்கும் சென்று வசிக்கும் உரிமை, எந்தத் தொழிலையும் செய்யும் உரிமை. இதில் பிரிவு 21-ம் அடங்கும்: சட்டத்தால் நிறுவப்பட்ட நடைமுறைப்படி அன்றி, யாருடைய உயிரையும் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தையும் பறிக்க முடியாது. நீதிமன்றங்கள் பிரிவு 21-க்குள் பல உரிமைகளை உள்ளடக்கியுள்ளன; தனியுரிமைக்கான உரிமையும் (2017) அவற்றில் ஒன்று. பிரிவு 21A, 6 முதல் 14 வயதுவரையிலான ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் இலவச, கட்டாயக் கல்வி பெறும் உரிமையை வழங்குகிறது.
3. சுரண்டலுக்கு எதிரான உரிமை (பிரிவுகள் 23–24) — மனிதக் கடத்தல், கட்டாய உழைப்பு ஆகியவற்றைத் தடை செய்கிறது; 14 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளைத் தொழிற்சாலைகள், சுரங்கங்கள், அபாயகரமான பணிகளில் அமர்த்துவதையும் தடை செய்கிறது.
4. மதச் சுதந்திர உரிமை (பிரிவுகள் 25–28) — மனசாட்சிச் சுதந்திரம்; மதத்தை ஏற்று, பின்பற்றி, பரப்பும் சுதந்திரம் — பொது ஒழுங்கு, அறநெறி, சுகாதாரம் ஆகியவற்றுக்கு உட்பட்டு.
5. பண்பாடு மற்றும் கல்வி உரிமைகள் (பிரிவுகள் 29–30) — குடிமக்களின் ஒவ்வொரு பிரிவினரின் மொழி, எழுத்து, பண்பாட்டைக் காக்கின்றன; சிறுபான்மையினர் கல்வி நிறுவனங்களை அமைத்து நடத்த அனுமதிக்கின்றன.
6. அரசியலமைப்புத் தீர்வுகளுக்கான உரிமை (பிரிவு 32) — மேற்கண்ட உரிமைகளில் ஏதேனும் மீறப்பட்டால், நேரடியாக உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகும் உரிமை. டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் இந்தப் பிரிவை அரசியலமைப்பின் இதயமும் ஆன்மாவும் என்று வர்ணித்தார்.

முன்பு சொத்துரிமையும் ஒரு அடிப்படை உரிமையாக இருந்தது. 44-வது திருத்தம் (1978) அதைப் பகுதி III-லிருந்து நீக்கியது; இப்போது அது பிரிவு 300A-ன் கீழ் ஒரு சட்ட உரிமை.

⚖️ உரிமைகளுக்கு நியாயமான வரம்புகள் உண்டு

எந்த உரிமையும் வரம்பற்றது அல்ல. எடுத்துக்காட்டாக, இந்தியாவின் இறையாண்மை மற்றும் ஒருமைப்பாடு, அரசின் பாதுகாப்பு, பொது ஒழுங்கு, கண்ணியம், அவதூறு போன்ற காரணங்களுக்காகப் பேச்சுச் சுதந்திரத்தைக் கட்டுப்படுத்தலாம். ஒரு கட்டுப்பாடு “நியாயமானதா” என்பதை நீதிமன்றங்கள் முடிவு செய்கின்றன. தனிநபர் சுதந்திரத்துக்கும் சமூகத்தின் தேவைகளுக்கும் இடையிலான அந்தச் சமநிலை குறித்து நீதிபதிகளும் சட்டமியற்றுபவர்களும் குடிமக்களும் தொடர்ந்து விவாதிக்கிறார்கள்; அந்த விவாதம் ஜனநாயகத்தின் ஆரோக்கியமான ஒரு பகுதி.

🤝 அடிப்படைக் கடமைகள்

அடிப்படைக் கடமைகள் 1976-ல் 42-வது திருத்தத்தின் மூலம் பிரிவு 51A-ல் (பகுதி IVA) சேர்க்கப்பட்டன. முதலில் பத்துக் கடமைகள் இருந்தன; 86-வது திருத்தம் (2002) பதினொன்றாவதைச் சேர்த்தது. எளிமையாகச் சொன்னால், ஒவ்வொரு குடிமகனும்:

• அரசியலமைப்பு, தேசியக் கொடி, தேசிய கீதம் ஆகியவற்றை மதிக்க வேண்டும்;
• நம் சுதந்திரப் போராட்டத்தின் இலட்சியங்களைப் போற்ற வேண்டும்;
• இந்தியாவின் இறையாண்மை, ஒற்றுமை, ஒருமைப்பாட்டைக் காக்க வேண்டும்; அழைக்கப்படும்போது நாட்டைப் பாதுகாக்க வேண்டும்;
• நல்லிணக்கத்தையும் சகோதரத்துவத்தையும் வளர்க்க வேண்டும்; பெண்களின் கண்ணியத்தை மதிக்க வேண்டும்;
• நம் வளமான, பன்முகப் பண்பாட்டை மதித்துப் பேண வேண்டும்;
• சுற்றுச்சூழலை — காடுகள், ஏரிகள், ஆறுகள், வனவிலங்குகளை — காக்க வேண்டும்; உயிரினங்களிடம் கருணை காட்ட வேண்டும்;
• அறிவியல் மனப்பான்மை, மனிதநேயம், ஆராய்ச்சி உணர்வை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்;
• பொதுச் சொத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும்; வன்முறையைக் கைவிட வேண்டும்;
• ஒவ்வொரு துறையிலும் சிறந்து விளங்கப் பாடுபட வேண்டும்;
• (பெற்றோரும் பாதுகாவலர்களும்) 6 முதல் 14 வயதுவரையிலான குழந்தைகளுக்குக் கல்வி வாய்ப்புகளை வழங்க வேண்டும்.

உரிமைகளைப் போலக் கடமைகளைப் பொதுவாக நீதிமன்றம் மூலம் கட்டாயப்படுத்த முடியாது. ஆனால் குடிமக்களாக நாம் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்கு அவை வழிகாட்டுகின்றன — சட்டங்களைப் பொருள்கொள்ளும்போது நீதிமன்றங்களும் சில சமயம் அவற்றைக் குறிப்பிடுகின்றன.

🏠 அன்றாட வாழ்வில் இதன் பொருள்

• நீங்கள் யார் என்பதற்காக ஒரு அரசு அலுவலகம் உங்களை நியாயமற்ற முறையில் நடத்தினால், பிரிவு 14-ம் 15-ம் உங்கள் பக்கம் நிற்கின்றன.
• கேள்விகள் கேட்க நீங்கள் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தை (RTI) பயன்படுத்தும்போது, தகவல் அறியும் உரிமையுடன் நீதிமன்றங்கள் இணைத்துள்ள கருத்துச் சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்துகிறீர்கள் — RTI விண்ணப்பம் செய்வது எப்படி என்ற என் வழிகாட்டியைப் பாருங்கள்.
• பொதுப் பூங்காவில் குப்பை போடாமலும் பேருந்து இருக்கையைச் சேதப்படுத்தாமலும் இருக்கும்போது, அமைதியாக உங்கள் அடிப்படைக் கடமையைச் செய்கிறீர்கள்.

“அரசு நமக்கு எதைச் செய்யக் கூடாது என்பதை உரிமைகள் சொல்கின்றன. நாம் ஒருவருக்கொருவர் எதைச் செய்ய வேண்டும் என்பதைக் கடமைகள் நினைவூட்டுகின்றன.”

✅ சுருக்கமாக

உங்கள் அரசியலமைப்பைப் புரிந்துகொள்ளச் சட்டப் பட்டம் தேவையில்லை. பகுதி III-ஐயும் பிரிவு 51A-வையும் ஒருமுறை படியுங்கள் — அவை சுருக்கமானவை. முழு உரையையும் அரசின் அதிகாரப்பூர்வ இந்திய தேசிய இணையதளத்தில் (National Portal) காணலாம். இந்த உரிமைகளை நீதிமன்றங்கள் எப்படிப் பாதுகாக்கின்றன என்பதை அறிய, உச்ச நீதிமன்றம், உயர் நீதிமன்றங்கள், பொதுநல வழக்கு (PIL) பற்றிய என் பதிவைப் படியுங்கள்.

இது பொதுவான குடிமைத் தகவல் மட்டுமே; சட்ட ஆலோசனை அல்ல.